Sinds vandaag ben ik (weer) overgestapt van bash naar ZSH op mijn machines. Waarom? Omdat ik met ZSH makkelijker voor elkaar krijg wat ik graag wil, en wat met bash moeilijk of zelfs onmogelijk is.

Ik ben in het begin van het jaar verhuisd naar mijn huidige stek in Breda vanuit Standdaarbuiten.

Eén van de dingen die daarbij ook veranderde was het aanbod van en aan aanbieders / restaurants via Thuisbezorg. Van minder dan 10 in Standdaarbuiten naar ongeveer 185 (!) in Breda.

Ik heb al mijn hele leven Diabetes Type 1. Dit kreeg ik toen ik 18 maanden oud was. Ook heb ik PDD-NOS, ook al heel mijn leven maar de diagnose is pas zo’n 10 jaar oud.

Waarom haal ik het feit dat ik Diabetes heb naar boven? Nou, simpel. Diabetes is een aandoening die lichamelijk is, en door artsen in Nederland (inmiddels) goed begrepen en bekend is waardoor de behandeling effectief en duidelijk is.

Ook PDD-NOS is goed bekend gelukkig, maar dit is geen lichamelijke aandoening. De behandeling hiervoor is dus niet zo rechtlijnig als bij bijvoorbeeld Diabetes.

Ik post de laatste tijd wat meer screenshots van mijn Fedora installaties op sociale media en op andere plaatsen. Ik krijg aan de hand daarvan vrij vaak de vraag waar ik mijn achtergronden vandaan haal.

Toen ik met Linux (Ubuntu) begon zo rond 2005 was Ubuntu de (defacto) standaarddistributie voor alles en iedereen, door het gebruiksgemak en een aantal innovaties die Canonical had geïntroduceerd.

Andere distributies keken naar wat Canonical deed met Ubuntu, want dat gold als de gouden standaard. Hun manier van doen was dé manier van doen.

In de tjid sinds is die situatie eigelijk omgedraaid. Ubuntu is een beetje het buitenbeentje geworden in distributieland, zowel in de manier van doen als gebruikte technieken.