Sinds een paar dagen is op mijn adres eindelijk het glasvezel opgeleverd en geactiveerd. Omdat ik mijn eigen modem/router gebruik was het even rommelen om dat werkende te krijgen.

En daar ligt precies het punt. In de haast had ik de router een reset gegeven, en ik besefte me niet dat dit ook alle aanpassingen en wijzigingen die ik gedaan had zou weggooien.

Achteraf gezien logisch, maar op dat moment dacht ik daar niet zo helder bij na. Na (onnodig) lang rotzooien eindelijk een werkende verbinding.. En toen kwam het moment dat ik alles weer moest gaan instellen en configureren. Dat is iets wat ik niet dagelijks doe, én waar ik geen documentatie van had bijgehouden. Ook had ik geen backup gemaakt van de configuratie voor ik begon met verbouwen.

Eentje in de categorie omdat het kan. Ik heb mijn Starship nu zo geconfigureerd dat het er, in ieder geval op het eerste gezicht, net zo uitziet als de standaard BASH shell waar veel Linux distributies mee komen.

Waarom? Omdat het kan en omdat ik de stijl daarvan altijd wel waardeer. Je ziet wat je moet zien op een manier die netjes geordend is zonder visuele poespas.

Hoe ziet mijn configuratie er dan nu uit vraag je je af?

Zoals beloofd hier een nabeschouwing van mijn uitdaging om een maand lang mijn computer te gebruiken zonder gebruik te maken van de Terminal applicatie voor iets.

In het begin was het even wennen, maar dat was voornamelijk het afleren van oude gewoontes en werkwijze en het aanleren van nieuwe vervangers. Toen dit eenmaal gebeurd was viel het me erg mee. Ik had zelf verwacht meer uitzonderingssituaties tegen te komen waarin ik “gedwongen” zou worden de Terminal te gebruiken omdat er geen andere manier was.

Vandaag was de laatste dag van mijn een maand geen terminal gebruiken uitdaging, en het was makkelijker dan ik dacht.

Voor een heleboel dingen die ik uit gewoonte via een terminalvenster deed is dat helemaal niet nodig. Wat ik wel merkte is dat het helpen van mensen af en toe wat lastiger is, vooral als je iemand helpt die niet precies dezelfde softwareomgeving gebruikt als jij.

Om deze maand af te sluiten ben ik bezig met een blog die meer de diepte in gaat. Deze komt spoedig.

Gisteren was het einde van de 3e week van mijn een maand geen terminal gebruiken uitdaging en ook deze week was het nog steeds niet moeilijker dan ik gedacht had. Dit verbaast me nu niet zoveel, want na 3 weken word het alleen maar makkelijker en makkelijker.

Voor de inhoud is het wel saai, want ik heb ook deze week weer niks te melden. Op naar de 4e en laatste week van de uitdaging!

Er is al veel geschreven en gezegd over het update proces van Windows. Hier mijn opvattingen als een Fedora (Linux) gebruiker.

Het update proces in vogelvlucht

Het updaten van Windows gaat ongeveer als volgt:

• Update(s) word(en) gedownload
• Machine word mogelijk meerdere malen opnieuw opgestart. Tijdens deze loop worden de updates die klaarstaan geinstalleerd.
• De machine word herstart en normaal gebruik is weer mogelijk

Het tweede punt is het punt wat mij het meeste opviel. Fedora volgt hetzelfde idee maar de uitvoering is anders:

Vandaag is het einde van de 2e week van mijn een maand geen terminal gebruiken uitdaging en ik moet heel eerlijk zeggen dat het me tot nu toe nog steeds meevalt.

In de afgelopen week heb ik 1x een uitzondering moeten maken omdat een van mijn VPS servers niet goed reageerde en deze nagekeken moest worden.

Goed, nu naar week 3!

Vandaag is het einde van de 1e week van mijn een maand geen terminal gebruiken uitdaging en ik moet heel eerlijk zeggen dat het me tot nu toe meevalt.

Ik had zelf verwacht minimaal één keer deze week wel terug te vallen, maar tot nu toe valt het mee. Ik kwam het dichtst bij toen ik mijn persoonlijke vimconfiguratie (uit /etc/vimrc.local) moest hebben, meestal doe ik dat met view /etc/vimrc.local via de terminal, maar voordat mijn spiergeheugen het overnam had ik Bestanden al geopend en naar /etc genavigeerd om daar het vimrc.local bestand met Tekstbewerker te openen. Eureka!